Κυριακή, 20 Μαρτίου 2016

ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΥΜΒΟΛΗΣ ΤΗΣ ΜΑΡΚΣ-ΕΑΑΚ ΣΤΟ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΕΑΑΚ ΑΘΗΝΑΣ

Ως ΜΑΡΚΣ-ΕΑΑΚ ,σχήμα που παρεμβαίνουμε στις σχολές του ΤΕΙ ΠΕΙΡΑΙΑ καταθέτουμε αυτό το κείμενο συμβολής για να περιγράψουμε τόσο την κατάσταση στα ΤΕΙ για να έχουν όλοι οι σύντροφοι συνολική εικόνα όσο και ένα σχεδιασμό  που πρέπει να βάλουμε ως ΕΑΑΚ για το επόμενο διάστημα που θα μπορεί να υλοποιείται ενιαία ,που θα βγαίνει μαχητικά ενάντια στη συνδυασμένη και ανισόμετρη επίθεση του κεφαλαίου, που θα ανοίξει έναν γόνιμο και συντροφικό διάλογο πλατιά στο αμφιθέατρο.

Ο διαχωρισμός των πανεπιστημίων σε ΑΕΙ-ΤΕΙ-ΙΕΚ-ΚΕΚ κλπ αποτελεί την τρανταχτή απόδειξη της προσπάθειας του κεφαλαίου να διαβαθμίσει τα μορφωτικά και επαγγελματικά δικαιώματα της σπουδάζουσας νεολαίας ακριβώς για να παράγει εργαζόμενους διαφορετικών ταχυτήτων αναλώσιμους και άμεσα εκμεταλλεύσιμους για τις ανάγκες του. Ο διαχωρισμός εδράζεται εκτός από το επίπεδο παραγωγικής βάσης σε πολιτικούς και ιδεολογικούς μηχανισμούς. Διαχωρίζει την νεολαία με κοινωνικά κριτήρια και ταμπού, δημιουργεί ταξικούς φραγμούς για να μπορέσει να κυριαρχεί η αντίληψη του ανταγωνισμού και της υποταγής όσο και της κοστολόγησης και ποσοτικοποίησης της παραγωγικής αξίας του φοιτητή.

   Τώρα πιο έντονα από ποτέ στην προσπάθεια επιχειρηματικής λειτουργίας του πανεπιστημίου  καταγράφεται  η ανισόμετρη επίθεση που εκδηλώνεται στα ΤΕΙ μέσω :
της εντατικοποίησης των σπουδών (35ωρο όριο δήλωσης, αλυσίδες)

κομμένα αναλώσιμα που τα βάζουμε από τις τσέπες μας, ελλείψεις σε προσωπικό, 
εργολαβίες σε σίτιση και τα κυλικεία, άδεια κτήρια του ΤΕΙ που ξεπουλιούνται σε μεγαλοεταιρείες
πρακτική άσκηση χωρίς συλλογικές συμβάσεις και ασφάλιση, αποκομμένη από την εκπαιδευτική διαδικασία

αλλαγές στα προγράμματα σπουδών = υποβάθμιση των όσων μαθαίνουμε όλο και περισσότερο σε μια τροχιά εξειδίκευσης και κατάρτισης που συχνά οδηγούν και στη συγχώνευση τμημάτων ως κατευθύνσεις τμημάτων (όπως των τουριστικών σπουδών που ένωσαν με την διοίκηση επιχειρήσεων)
Όλα αυτά θα συνολικοποιηθούν στο νομοσχέδιο Φίλη βάση των επιταγών των μνημονίων και των ΕΕ-ΔΝΤ. Σημειώνοντας ότι όλα αυτά συμβαίνουν τη στιγμή που οι φοιτητές του ΤΕΙ κατά πλειοψηφία προέρχονται από λαϊκές οικογένειες και κατά πλειοψηφία εργάζεται κυρίως ανασφάλιστη πράγμα που καθιστά τις φοιτητικές τους υποχρεώσεις βάσανο και ατομική υπόθεση. Το σχέδιο της αστικής τάξης ,του Φίλη μας θέλει σύμφωνους, πειθαρχημένους και υποταγμένους στην αγορά, το κεφάλαιο, την ΕΕ. Οι πρακτικές τους έρχονται να καταστείλουν κάθε αντίδραση του κόσμου και να τον αποθαρρύνουν πλήρως μέσω της λογικής του TINA.

                            Με ποιο σχέδιο και ποια προοπτική;

Μπροστά σε όλο αυτό το συρφετό  τα καθήκοντα μας είναι να διαμορφώσουμε σχέδιο δράσης που δεν θα μένει στα κινηματικά ραντεβού, θα ανοίγει τα μέτωπα της Υποχρηματοδότησης - διάλυσης- Νέου Νόμου, του Ασφαλιστικού εκτρώματος, του Προσφυγικού ζητήματος με συγκεκριμένες ενέργειες και προτάσεις για ανασυγκρότηση του φοιτητικού συλλόγου όχι μόνο στις σχολές που υπάρχουν οι συνθήκες ανταπόκρισης σε αυτά τα πλάνα αλλά και σε σχολές μεγάλες όπως τα ΤΕΙ που είναι τόσες οι δυσκολίες που αναγκάζονται να παίζουν κάθε φορά τον ρόλο του μαραθωνοδρόμου. Είναι απαράδεκτο από τη στιγμή που γνωρίζουμε πως το κεφάλαιο πρώτα θα επιτεθεί εκεί που δεν θα βρεί ιδιαίτερη αντίσταση να μην δίνουμε σημασία και βάρος σε αυτό το ρεαλιστικό στοιχείο αρνούμενοι τις επιπτώσεις που αυτό θα έχει συνολικά για την αντεπίθεση μας, οι οποίες θα είναι επίπονες και θα κοστίσουν. Στόχος μας όταν ανοίγουμε  τις θέσεις μας ενάντια στην επίθεση του κεφαλαίου σε όλα αυτά τα μέτωπα πρέπει να είναι και η ενιαία πανεπιστημιακή εκπαίδευση ως αντιπρόταση μαζί με την δημόσια δωρεάν εκπαίδευση ενάντια στο σχέδιο επιχειρηματικοποίησης των πανεπιστημίων. Δεν υφίσταται το γεγονός να μιλάμε για ενιαία πανεπιστημιακή δίχως συγκεκριμένες προτάσεις υλοποίησης του ενιαίου πτυχίου ανά γνωστικό αντικείμενο, έτσι ώστε να διασφαλίσουμε την πλήρη κατοχύρωση επαγγελματικών και εργασιακών δικαιωμάτων και να σπάσουμε έτσι τις διακρίσεις των εργαζομένων, των ταξικών αποκλεισμών και εν τέλει της ανισόμετρης επίθεσης του κεφαλαίου που μας οδηγεί στο να μπαίνουμε σε ρόλο άμυνας όπου έχουμε περισσότερες δυνάμεις κι όπου δεν έχουμε, να αντικρίζουμε την ενσωμάτωση της στην τακτική μας. Ο στόχος της Ενιαίας πανεπιστημιακής συνολικοποιεί όλες τις επιδιώξεις μας γύρω από την δημόσια δωρεάν παιδεία και τα χαρακτηριστικά που της έχουμε δώσει, την οργάνωση και πολιτικοποίηση ανεξάρτητων αγωνιστών , αυτόν τον άλλο δρόμο που αναφέρουμε που τον διέπουν το αντικαπιταλιστικό πρόταγμα και οι τάσεις χειραφέτησης.


Μετωπική Πολιτική: Με τον αντικαπιταλισμό μπροστά για τους νικηφόρους αγώνες της εποχής μας!

Η ανάδειξη του ΣΥΡΙΖΑ σε διαχειριστή της κρίσης του καπιταλισμού στο ελλαδικό έθνος-κράτος, η ένταση και επέκταση της κρίσης, η συνολικότερη αποσταθεροποίηση του ελληνικού πολιτικού συστήματος καθώς και οι αναδιατάξεις εντός κομματιών της αριστεράς οδήγησαν σε αποδέσμευση απο τον ΣΥΡΙΖΑ των δυνάμεων της ΑΡΕΝ  τα οποία αφενός βρίσκονται σε ημιτελή πορεία ρήξης με τη στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ και αφετέρου παρουσιάζουν μεγάλη ανομοιογένεια στο εσωτερικό τους. Ανέκυψε επομένως εντός της ΕΑΑΚ σε ένα αναβαθμισμένο πλαίσιο σε σχέση με προηγούμενες περιόδους, το πολυεπίπεδο ερώτημα: “Ποιά η στάση της ΕΑΑΚ απέναντι στην ΑΡΕΝ και άλλες δυνάμεις που κινούνται σε παρόμοια κατεύθυνση;” Από την πλευρά μας, θεωρούμε πως η σκιαγράφηση μιας απάντησης απαιτεί πρώτα απ'όλα να απαντήσουμε στο “Σε τι λογοδοτεί η οποιαδήποτε στάση κρατήσουμε;”              

Καταρχήν, για εμάς, λογοδοτεί στο στόχο της ανασυγκρότησης των ΦΣ σε αγωνιστική κατεύθυνση και κατά δεύτερον και εξίσου σημαντικό στη συγκρότηση του αντικαπιταλιστικού πόλου του φοιτητικού κινήματος, δηλαδή τη συσπείρωση της πρωτοπορίας των μαχόμενων φοιτητών γύρω απο το αναγκαίο αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα εντός των σχολών. Καταλήγουμε ότι οι παραπάνω στόχοι οριοθετούν συγκεκριμένη τακτική για την μετωπική στάση μας:                                                                                             
α)πλατιές πρωτοβουλίες και κοινή κινηματική δράση με όλα εκείνα τα κομμάτια της αριστεράς που εντός των συλλόγων ταχθούν στο δρόμο της μάχης ενάντια στην επιχειρηματικοποίηση της παιδείας, στις κυβερνητικές πολιτικές, στην ΕΕ και τους μηχανισμούς της. Μ'αυτό τον τρόπο θα πετύχουμε 1) τη μέγιστη κινητοποίηση δυνάμεων στο κινηματικό πεδίο 2) το ξεκαθάρισμα ανάμεσα στις δυνάμεις που εναντιώνονται στο στρατηγικό πυρήνα της αντεργατικής-αντιλαϊκής επίθεσης και αυτές που αναπαράγουν άλλο ένα νεφελώδες διαχειριστικό μίγμα με αγωνιστικό περιτύλιγμα 3) την ενίσχυση του αντικαπιταλιστικού στρατοπέδου μέσω της ανάδειξης των ορίων κάθε ρεφορμιστικής αντίληψης στα πρωτοπόρα κομμάτια μέσα στην υλική σύγκρουση με το κεφάλαιο και το κράτος του.                                                      
β)ξεκάθαρη οικοδόμηση της ΕΑΑΚ ως ομογενές αντικαπιταλιστικό μόρφωμα που θα παίζει συσπειρωτικό ρόλο για την πρωτοπορία και θα δημιουργεί τον απαραίτητο πολιτικό χώρο εντός των σχημάτων γι'αυτήν. Ταυτόχρονα, χρειάζεται να διασφαλιστεί η αυτοτελής καταγραφή της ΕΑΑΚ σε κάθε επίπεδο. Ως εκ τούτου, η εκλογική συνεργασία και η ένταξη οργανωμένων δυνάμεων στην ΕΑΑΚ δε μπορεί να σημαίνει καμία στρατηγική υποχώρηση της, καθώς προϋποθέτει την πλήρη αποδοχή των κεκτημένων της ΕΑΑΚ χωρίς καμία αλλοίωση ή ομιχλώδη διατύπωσή τους για την ευκολότερη συγκόλληση πολιτικά ετερόκλητων στοιχείων. Η επιμονή  μας στον αδιαπραγμάτευτο, αντικαπιταλιστικό χαρακτήρα των σχημάτων έχει σημείο εκκίνησης την αναγκαιότητα της συνολικής σύγκρουσης με το κεφάλαιο στο σήμερα ως θεμελιώδες στοιχείο του κινήματος.

Συμπερασματικά, κάθε γόνιμη, ενιαιομετωπική τακτική και συνεργασία ή ενσωμάτωση στη ΕΑΑΚ μπορεί να γίνει μόνο μέσα σε κινηματικές διαδικασίες και πρωτοβουλίες όπου το δυναμικό του κάθε σχήματος  ̶ μακριά απο κεντρικές αποφάσεις κονκλαβίων  ̶  θα αποφασίσει πως θα αντιμετωπίσει στο χώρο του τη Χ,Ψ, Ζ δύναμη με κριτήριο όχι κάποια αφηρημένη και κοινή “αντισυστημική στάση”, αλλά τη θέση της δύναμης αυτής στη ζωντανή κίνηση της ταξικής πάλης. Η αποτίμηση του κάθε σχήματος μετά απ'αυτή τη διαδικασία πρέπει να μεταφερθεί στην επόμενη αθηναϊκή ή πανελλαδική διαδικασία για να αρχίσει η επεξεργασία συνολικής στάσης της ΕΑΑΚ στη βάση της εμπειρίας και αυτοτελούς παρέμβασης κάθε σχήματος  και όχι στην κατάργηση αυτής της αυτοτέλειας και της επιβολής κεντρικών αποφάσεων στων οποίων τη λήψη τα σχήματα ποτέ δε συμμετείχαν.